Gisteravond zijn we veilig in Masindi aangekomen. Vanuit het rumoer van de drukke hoofdstad Kampala, met zijn vele straatverkopers, toeterende auto’s en bodaboda’s (motors) was het een verademing de overgang te merken naar het platteland. Prachtig groen is Oeganda! Langs de weg zagen we bananenbomen, palmen en enorme mangobomen met nog onrijpe, groene mango’s erin. Er zijn ook veel vogels, zoals de maraboe-ooievaar, de ibis en kleinere, prachtig gekleurde paradijsvogeltjes. Wat een rijkdom in flora en fauna!

Naast al deze rijkdommen, zien we ook duidelijk de armoede bij mensen. Wat mij raakte, voordat we de hoofdstad uitreden, was dat een moeder met een baby op haar arm en met een dreumes, peuter en kleuter aan haar benen, langs ons busje liep om haar waar te verkopen. Geen veilige plek voor kinderen tussen al die hardrijdende auto’s, maar ze heeft waarschijnlijk geen keus…

Ook op het platteland zagen we mensen wonen in lemen hutjes. Mensen hebben soms maar één koe of een geit, om hen te voorzien in basisbehoeften. Ook kwamen er mensen en kinderen van ver, over de akkers aanlopen om met hun jerrycans water te halen bij een pomp langs de hoofdweg. Het zet ons even stil bij de ongelijkheid in de wereld en dat alle luxe die wij thuis ervaren, absoluut niet vanzelfsprekend is voor vele mensen in de wereld…

Enfin, vanmorgen zijn we dus wakker geworden in de Country in Masindi, een guesthouse met een tuin als een oase. Op het programma staat vandaag spreken op een conferentie voor pastors uit het district Masindi. Waarom wij, in samenwerking met Charis Bible College Oeganda, zo’n conferentie aan pastors geven, is omdat wij leiders willen trainen voor de toekomst. Zij kunnen de genade boodschap weer doorgeven aan een hele gemeente en mensen discipelen, zodat deze mensen op hun beurt weer anderen verder kunnen leiden in een krachtiger geloof. Zo werkt het dus als een olievlek en kunnen we veel mensen bereiken met het Evangelie.

De conferentie begon op Afrikaanse wijze twee uur later en ook het aantal opgegeven mensen was in de verste verte niet te bespeuren. We hoorden dat pastors soms van ver moeten komen reizen en dat een aantal van hen nog ‘even’ vandaag naar een andere meeting in Kampala zijn geweest. Morgen zullen er meer zijn. Ook werd Brian, onze chauffeur door verschillende mensen opgebeld, met de vraag of hij hen ‘even’ wil ophalen. Haha, we beginnen steeds meer te wennen aan de Afrikaans planning en hun besef van tijd.

De conferentiedag was goed. De mensen die er wel waren, genoten zichtbaar van pastor Shammah’s onderwijs, een bevlogen leraar van Charis Bible College Oeganda, die de spits mocht afbijten. Na de lunch waren Bart en Jan Rudolf aan de beurt om te spreken over eeuwig leven en de liefde van God. Met lichte zenuw vooraf, stonden ze daar krachtig te spreken over deze onderwerpen. Ook Gods visie op het huwelijk leverde reactie op uit de zaal, want polygamie komt nog steeds voor in Oeganda en daar krijgen de kerkleiders natuurlijk ook mee te maken. Concluderend kunnen we zeggen dat het echt een gezegende dag is geweest. Mensen vonden het onderwijs wel anders dan ze gewend zijn, maar zo vernieuwend en verfrissend. Ze willen graag meer ontvangen en daar hopen wij de komende dagen in te kunnen voorzien. De Charis Bible College heeft ons prachtige parels gegeven, die we hier mogen uitdelen.

Morgen zal dus de tweede conferentiedag plaatsvinden, waarin alle dames binnen onze groep zullen spreken, Anneke als eerste, Magda, Monique en dan ik. We grapten bij het avondeten dat het een ‘Girlpower’-dag gaat worden en ik heb daar grote verwachting van. God zal ook deze dag Zijn kracht weer door ons heen laten zien!