Vandaag voor mij de meest indrukwekkende dag tot nu toe. We zijn heerlijk rustig begonnen met het samen luisteren naar een meditatie waarna de helft naar Perspective is gegaan om te koken voor 40 man en de andere helft had een ochtendje rust. Ik zat bij de rustige helft en heb ervan genoten.
Samen geluncht en daarna een kleine zigeuner gemeenschap aan de voet van een brug bezocht. Zeven gezinnen zijn daar naar toe verhuist na een brand met grote gevolgen op de vuilnisbelt waar ze eerst woonden. Wat mij daar enorm geraakt heeft, is de hopeloosheid in de ogen van mensen. Een man liet zijn huis zien waar hij woonde met zijn vrouw en vijf kinderen. Het was netjes en het was duidelijk dat ze ondanks de ellende er iets van probeerden te maken. De woning was misschien 10 vierkante meter met aan weerskanten een matras. In de nacht werd er een matras tussen geplaatst en zo sliep het hele gezin. Deze man liet de gaten in het dak zien waardoor regen vrij spel had. De moedeloosheid in zijn ogen zijn me de hele dag bijgebleven. Dan bezoek je het volgende gezin en daar is weer iets anders en zo zie je veel moeilijke dingen. Wat ik hartverwarmend vind, is dat waar we ook komen er grote blijdschap is en dankbaarheid. Ondanks de moeilijkheden is er een rotsvast vertrouwen op God en mogen we met jong en oud bidden en ze bemoedigen. Uiteraard vandaag ook weer woord en daad, we hadden voedselpakketten mee en kleding. Wat mooi om te zien hoe blij kinderen kunnen zijn met nieuwe schoenen of een jas.
Dan ga je nog vol emoties naar het centrum waar we met de zo’n 20 jongeren een feestje hebben gevierd. We hadden een estafette georganiseerd waar twee groepen tegen elkaar streden. Koekhappen, fluiten nadat je biscuitjes had gegeten, lopen met een pingpongbal op een lepel zonder je handen te gebruiken, enz. enz. Veel plezier gehad en daarna hebben we het evangelie kunnen delen en hebben twee tieners hun leven aan Jezus toevertrouwd en mochten we voor een groot aantal kinderen bidden voor de doop in de Heilige Geest. Veel profetische woorden. Kortom feest in de hemel en feest op de aarde. De kookgroep had wel voor 80 man gekookt dus als klap op de vuurpijl mochten de jongeren nog spaghetti blijven eten en daar werd gretig gebruik van gemaakt.
Het is een rollercoaster aan emoties, je gaat van verdriet naar blijdschap soms binnen een paar minuten. Desondanks geniet ik met volle teugen.
Blessings, Ilona
0 reacties