Dag 3: Eten, Bidden, Regen en natuurlijk Jezus

Na de overdenking van Spreuken 3,5 en 6 als dagopening en een lekkere ontbijt stond vandaag een bezoek aan een van de vele favellas van Sao Paulo op het programma. Hiervoor moesten natuurlijk eerst nog de voedselpakketten gemaakt worden. Gezegd, gedaan – met zo een “top team” met de erbij horende top leiders is zelf het maken van voedselpakketten een fluitje van een cent… ook al waren het er 100! De plastic zakken werden gevuld met basis voedsel en de Pick-up werd gevuld met alle voedsel pakketten. In de vroege middag maakten we eerst een tussenstop in een typisch Braziliaanse restaurant waar we genoten van het lekkerste buffet. Ongekende smaken streelden mijn tong – wat een verschil met de smaken die wij in Nederland zo gewend zijn. Thank you Jesus!

De buik gevuld en iedereen met een heel persoonlijke verwachting kwamen we korte tijd later op de plek van bestemming aan. Onze groep werd opgedeeld in 3 kleine groepen en we gingen de favellas in om mensen een nummer-bonnetje te geven en hun uit te nodigen om 16.00h naar de plek van de Pick-up te komen. Hoewel de zon zich in de ochtend al duidelijk liet zien liet zij het nu afweten… we kregen te maken met een dikke bui regen. Het duurde dan ook niet lang totdat het met bakken uit de hemel kwam. Ondanks deze spelbreker kwamen heel veel mensen naar de plek van bestemming. Na een korte toespraak van Johan en een aanbiddingslied van Geilson Praxedes (een Ex-verslaafde) had onze Janet een persoonlijk getuigenis en deelde wat zij op haar hart had. Aan het einde gaf Johan nog iedereen die de gelegenheid om zijn/haar leven aan Jezus te geven. Een aantal mensen staken de hand op… Wow – God is goed!  

De voedselpakketten werden uitgedeeld en na nog wat gesprekken verlieten we de favellas met een voldaan gevoel. Wat een voorrecht om op deze manier voor Jezus bezig te zijn.

De weg terug was niet “helemaal terug”… Hoewel we met Niek een “professionel driver” hadden lukte het ook hem niet met het busje voor de groep de inmiddels modderige weg naar onze uitvalbasis te beklimmen. Halverwege het laatste steile stukje moesten we dan toch “de benen nemen”… Ondanks dit moeten we met zn allen zeggen: Niek, we´re proud of you!!!

Terug op locatie nog lekker gegeten en dan zijn we samen in een zeer waardevolle evaluatie ingedoken. Wat een mooie groep mensen, wat een verschil van insteek en verwachtingen. Wat een top stel leiders die alle indrukken goed opnamen en als bemoediging weer terug konden geven. Marja, Jacob, Brenda en Johan: Jullie zijn toppers! Maar wat ben ik ook blij met onze groep: De eerste stappen zijn gedaan en ik heb het idee dat er onderling openheid ontstaat maar de groep ook dichter naar elkaar toe groeit. En dat is pas het begin…