Vandaag een echte CBC Uganda dag. Na dagopening en ontbijt en een flessen-water gevecht tussen Danila en Rik,  in de bus naar hartje Kampala waar het kantoor van CBC is. In een mooi gebouw met lift en airco. Hans Baksteen wees ons “tussen de middag” onderweg naar een restaurant om te lunchen,  het gebouw waarin het kantoor zat toen hij in Kampala kwam, zonder lift en airco op de (ik meen) 8^e verdieping. Na drie maanden naar een gebouw met lift maar zonder airco.

Sinds 2,5 jaar verhuisd naar de huidige locatie omdat het vorige gebouw te klein werd. Een prachtige reden om te verhuizen. We werden hartelijk verwelkom en het voelde CBC-thuis. Na een rondleiding langs de kantoren en voorstellen van de medewerkers begonnen we met een krachtige aanbidding, Wat kan onze familie in Uganda toch prachtig zingen met veel volume en diep vanuit hun hele hart vol overgave, heerlijk om daarin meegenomen te worden.

In de ochtend drie lessen: Jan Rudolf over het huwelijk (ook in de avond)  > luid applaus, het is in Uganda een onderwerp wat enorm speelt onder de christenen. Het voorbeeld van Jan Rudolf dat, als je als man thuis komt je niet op de bank ploft en verder niets meer doet, maar dat je je vrouw gaat helpen zodat zij ook wat vrije tijd kan hebben werd door de dames met veel amèns beantwoord en de mannen hoorde je wat mompelen. Marieneke gaf  haar getuigenis wat met veel aandacht werd ontvangen. Applaus voor God toen ze vertelde dat ze in geloof woorden van herstel en genezing uitgesproken heeft over haar gezichtsverlamming (waarvan de artsen hadden gezegd dat het niet zeker was dat ze ervan genezen zou en dat het wel een jaar of twee kon duren) en dat deze verlamming na vijf weken verdwenen was.

Bart had een mooi woord met een duidelijke PowerPoint over een andere kijk op een nieuwe orde, wat ging over wettisch denken versus genade denken. In de pauzes met diverse studenten gesproken wat gewoon fijn was. Voor de lunch moesten we 10 minuten lopen waar we heerlijk van genoten. Even de benen strekken, maar ook meer de stad ervaren met al die verschillende mensen en stalletjes van fruit, slippers, stropdassen, en noem maar op. ’s Avonds mocht ik weer spreken over geest, ziel en lichaam. Aan de reacties van de studenten kon ik merken dat ze hier al onderwijs over hebben gehad, dat was goed om te ervaren. In de pauze sprak ik met een student die me vertelde dat ze een diepere openbaring van dit onderwerp heeft gekregen door de visuele manier waarop ik het bracht.

Monique sprak o.a. over gezond oud worden. Ze las verschillende teksten voor uit de Bijbel waarin te lezen is dat we oud mogen worden en gezond mogen blijven als we oud zijn, als we de Here vrezen Hem eren en respecteren. We mogen deze waarheid van Gods Woord uitspreken en gaan ervaren hoe krachtig en leven gevend onze woorden kunnen zijn.

In één van de pauzes kwam Abraham naar mij toe een tweede jaars student. Hij verteld dat hij oorspronkelijk uit Kenia kwam, maar nu al een tijd in Kampala woonde, met vrouw en drie kinderen. Zijn vader is overleden toen hij 100 was. Het was een heel sterke man, ook een sterke en krachtige man van God. Hij was een evangelist en veel mensen zijn onder zijn handen genezen. Zijn vader was van een tweeling en zijn tweelingzus is nu 104. Zijn moeder is ik meen in de 90. Zijn vader heeft 18 kinderen, maar bij drie vrouwen. Ik vroeg of het in Kenia gebruikelijk is dat een christen drie vrouwen heeft. Hij vertelde dat zijn vader op later leeftijd tot geloof gekomen is en toen al drie vrouwen had.

Abraham gaat in augustus op missietrip naar Kenia naar “zijn” dorp. De mensen in het dorp hebben hem gevraagd of hij na de Bijbelschool bij hen wil komen wonen om een leider voor hen te zijn omdat ze zijn vader gekend hebben en weten uit welk gezin hij komt. Zijn moeder heeft, toen ze zwanger was van Abraham tegen God gezegd dat als het een zoon zou worden, ze hem aan God zou geven. Ik noemde dat dit leek op het verhaal van Samuël en hij knikte. W.s. gaat hij terug naar zijn dorp zodat hij zijn dorpsgenoten de genade boodschap kan brengen. Hoe mooi is dat. Terug in de bus vol met indrukken en gedachte en nu in het donker op het balkon, terwijl de rest van de club al op één oor ligt even lekker wat gedachten van me afschrijven in de blog.

Whasiebjè òtjàh…ik hoop dat dit: slaap lekker is, maar ik denk dat het goedemiddag betekend ????